هان ای ایرانیان! ایران اندر بلاست / مملکت داریوش دستخوش نیکلاست
مرکز ملک کیان در دهن اژدهاست / غیرت اسلام کو؟ جنبش ملی کجاست
به کین اسلام باز، خاسته برپا صلیب / خصم شمال و جنوب داده ندای مهیب
روح تمدن به لب آیهٔ امن یجیب / دین محمد یتیم، کشور ایران غریب
دولت روس از شمال رایت کین برفراشت / به محو دین مبین به خیره همت گماشت
به خاک ایران نخست تخم عدوات بکاشت / به غصب ایران سپس پیش کند یادداشت
چند به ما دشمنان حیله طرازی کنند؟ / چند به ایران زمین دسیسه بازی کنند؟
چند چو پیلان مست با ما بازی کنند؟ / چند به ناموس ما دست درازی کنند؟
هان ای ایرانیان بینم محبوستان / به پنجهٔ انگلیس به چنگل روستان
گویی در این میان گرفته کابوستان / کز دو طرف می‌برند ثروت و ناموستان
سکندر کینه‌جوی رفت ز ایرانتان / هر قل رومی نژاد بکرد ویرانتان
ز گیر و دار عرب تهی شد اوطانتان / خزان چنگیزیان شد ز گلستانتان
گهی که شد اصفهان به چنگ افغان دچار / لشکر پطرکبیر یافت به گیلان قرار
عراق و تبریز شد ز خیل ترکیه خوار / جنبش ملی کشید یکسره زایشان دمار
به جستجوی حقوق میان ببستید باز / جان بداندیش را زکینه خستید باز
جیش ستبداد را بهم شکستید باز / به فر کیهان خدای زغم برستید باز