ملک‌الشعرای بهار › شمارهٔ ۱۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

خوش باش که گیتی نه برای من و تست / وین کار برون ز ماجرای من و تست
در خلقت عالم نبود مقصودی / قصدی هم اگر بود ورای من و تست