ملک‌الشعرای بهار › تسلیم و رضا| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چون از در تسلیم نشد یار، عزیز / در چنگ رضا گشت گرفتار، عزیز
خورد آن گل‌تازه چوب و شد نفی به‌خوار / زین کار عزیز خوار شد خوار عزیز