ملک‌الشعرای بهار › برای وثوق ا‌لدوله به فرنگستان فرستاده شد| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای خواجهٔ راد و مشفق دیرینه / دوری شاید ولی به این دیری نه
ساعت مشمر فال بدو نیک مگیر / مگذار که تقویم شود پارینه