خواجه عبدالله انصاری › مناجات شمارهٔ ۹۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

پیوسته دلم دم ار رضای تو زند / جان در تن من نفس برای تو زند
گر بر سر خاک من گیاهی روید / از هر بر گی بوی وفای تو زند