ابن حسام خوسفی › رباعی شمارهٔ ۱۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

لاله به کرشمه بر چمن می خندد / در باغ شقایق و سمن می خندد
در خنده بین که با تنگدلی / همچون لب آن تنگ دهن می خندد