ابن حسام خوسفی › رباعی شمارهٔ ۲۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در شست تو چون کمان خمیدن گیرد / قوس قزح از هوا رمیدن گیرد
چون کرکس تیر تو پریدن گیرد / دل در بر نسرین طپیدن گیرد