ابن حسام خوسفی › رباعی شمارهٔ ۲۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

خوی از سر زلف آن صنم می ریزد / بر گل ز گلاب ناب نم می ریزد
از حسرت عناب لبش دیده من / خونابه ز چشم ، دم به دم می ریزد