ابن حسام خوسفی › رباعی شمارهٔ ۳۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چون لاله و سبزه باهم آمیخته شد / از لؤلؤی تر زمرد انگیخته شد
گل خنجر بید دید برداشت سپر / می گفت که خون ارغوان ریخته شد