ابن حسام خوسفی › رباعی شمارهٔ ۴۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بر عارض چون گل تو سنبل بدمید / از عنبر تو غالیه بر ماه کشید
غنچه سخنی ز پسته تنگ تو گفت / باد سحر آمد و دهانش بدرید