ابن حسام خوسفی › رباعی شمارهٔ ۵۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گر پیر شدم دلم جوانست هنوز / سودا و خیال ما همانست هنوز
چون ابروی دوست گر چه پشتم خم شد / دل مایل آن سرو روانست هنوز