ابن حسام خوسفی › رباعی شمارهٔ ۶۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هر چند که یار پارسا باشد گرگ / از بره همان به که جدا باشد گرگ
بیرون مهل از خانه زن ار خلق ولیست / خر بسته به ار چه آشنا باشد گرگ