ای دل میر اولیا بتو شاد / خلعت میر بر تو فرخ باد
روی دیوان او مزین گشت / تا ترا خلعت وزارت داد
لاجرم کار او کنی بنظام / لا جرم گنج او کنی آباد
خواست تا تو بدو ره آموزی / شغل او را قوی کنی بنیاد
بس گره کش زمانه سخت ببست / رای وتدبیر تو زهم بگشاد
خسته باد آن دلی و آن جگری / که بشادی تو نباشد شاد
که سزاوارتر به خلعت میر / از تو ای مهتر بزرگ نژاد
آنکه زاد ای بزرگوار ترا / از پی رادی وبزرگی زاد
از بزرگی ز خلق فرد تویی / وین چنین فرد آمدست آزاد
تا نباشد چو ارغوان نسرین / تا نباشد چو نسترین شمشاد
دیرزی وانکه عز تو طلبد / همچو تو شاد باد و دیر زیاد