فرخی سیستانی › قطعه شمارهٔ ۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای جهانی ز تو به آزادی / بر من از تو چراست بیدادی

دل من دادی و نبود مرا / از دل بیوفای تو شادی

دل دهان دل به دوستی دادند / تو مرا دل به دشمنی دادی

قصد کردی به دل ربودن من / بر هلاک دلم بر استادی

تا دلم نستدی نیاسودی / چون توان کرد از تو آزادی

دل ببردی و جان شد از پس دل / ای تن اندر چه محنت افتادی

بر دل دوستان فرامشتی / بر دل دشمنان همه یادی