فرخی سیستانی › قطعه| ” میراث‌دار ادب پارسی “

خواستم از لعل او دو بوسه و گفتم / تربیتی کن به آب لطف خسی را
گفت یکی بس بود و گر دوستانی / فتنه شود آزموده ایم بسی را
عمر دوباره ست بوسه من و هرگز / عمر دوباره نداده اند کسی را