فرخی سیستانی › نیز او راست| ” میراث‌دار ادب پارسی “

به حق آنکه مرا هیچ کس به جای تو نیست / جفا مکن که مرا طاقت جفای تو نیست

جفا چه باید کردن بر آنکه در تن او / روان شیرینتر از هوای تو نیست

بنفشه مویا! یک موی نیست بر تن من / که همچو برده دل من، هوا نمای تو نیست

به جان تو وبه مهر تو وبه صحبت تو / که دیده بر کنم ار دیده در رضای تو نیست

ترا خوشست و ترا هر کسی به جای منست / مرابتر که مرا هیچ کس به جای تو نیست