فرخی سیستانی › همو راست| ” میراث‌دار ادب پارسی “

طرب کنم که مرا جای شادی و طربست / مرا بدین طرب، ای سیدی دوسه سببست
یکی که کودک من با منست باده بدست / دگر که مطرب مارا نشاط با طربست
سدیگر آنکه شبست و حسودم آگه نیست / ز دل غلام شبم، ورچه روز به ز شبست
شراب هست و طرب هست و روی نیکو هست / بدین سه چیز جهان جای عشرت و لعبست
شراب ما ز دو چشمان بروی زرد چکید / رخان دوست همی لاله گون کند عجبست