فرخی سیستانی › همو راست| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بهشت روی منا گر همی روی به سفر / مرا ببر به سفر یا دل مرا تو مبر

مرا ز رفتن تو چند گونه درد سرست / وگر چه درد مرا تو همی ندانی سر

یکی که تو زبر من همی روی نه بکام / دگر که با تودل من همی رود به سفر

چگونه باشد حال کسی که دلبر او / همی سفر کند اندر جهان و او به حضر

بیا و روی به روی من ای صنم بر نه / منه که روی تو بریان کنم زتف جگر

اگر همی تو روی و دلم همی ببری / برو برآنکه غمت خورد زینهار مخور