فرخی سیستانی › همو راست| ” میراث‌دار ادب پارسی “

تا کی بوداین شوخی و تاکی بود این جنگ / زین شوخی و زین جنگ نگردد دل من تنگ
صلحست مرابا تو و بامن نکنی صلح / جنگست ترا با من و با تو نکنم جنگ
سنگست دلت مهر بر او تابان گه گه / کز تافتن مهر گهر زاید در سنگ
فرسنگ به فرسنگ دوانم ز پی تو / وزمن تو گریزانی فرسنگ به فرسنگ
گرمن ز تو ای دوست همی ننگ ندارم / تو نیز مدار از من و از صحبت من ننگ