فرخی سیستانی › و ازوست| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای ترک حق نعمت عاشق شناختی / رفتی و ساختی ز جفا هر چه ساختی
کردار من به پای سپردی و کوفتی / گرد هوای خویش گرفتی و تاختی
با تو به دل چنان که توان ساخت ساختم / بر من ز حیله هر چه توان باخت باختی
نتوانی ای نگارین گفتن مراکه تو / از بندگان خویش مرا کم نواختی
گویا حدیث ما و توگفت، ای بت،آنکه گفت / «ای حق شناس رو که نکو حق شناختی »