فرخی سیستانی › و نیز اوراست| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای عاشقان گیتی یاری دهید یاری / کان سنگدل دلم را خواری نمود خواری
چون دوستان یکدل در پیش او نهادم / بستد به دوستی دل ننمود دوستداری
گفتم که دل ستانم ناگاه دل سپردم / بر طمع دلستانی ماندم به دلسپاری
گوید همی چه نالی یاری چو من نداری / یاریست اینکه ندهد روزی به بوسه یاری
دشمن همی ز دشمن یک روز داد یابد / من زو همی نیابم چکنم مگر که زاری
جز صبرو برد باری بر وی همی نبینم / چون عاشقم چه چاره جز صبرو بردباری