فرخی سیستانی › شمارهٔ ۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

پیوسته همی جفا نمایی تو مرا / از برداری مگر تو دیوان جفا
آگاهی نیست از وفا هیچ ترا / ای جان پدر نه شیر مرغست وفا