فرخی سیستانی › شمارهٔ ۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دانم که دلم به مهر تو خرسندست / اندازه مهر تو ندانم چندست
رخسار تو دلگشا و لب دلبندست / گفتار خوش تو روح را پیوندست