فرخی سیستانی › شمارهٔ ۲۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

صد بار زمن شنیده بودی کم و بیش / کایزد همه را هر چه کنند آرد پیش
در کرده خویش مانده ای ای درویش / چه چون کندی فزون زاندازه خویش