فرخی سیستانی › شمارهٔ ۳۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گویند که معشوق تو زشتست و سیاه / گر زشت و سیاهست مرا نیست گناه
من عاشقم و دلم بر او گشته تباه / عاشق نبود ز عیب معشوق آگاه