فیض کاشانی › رباعی شمارهٔ ۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای حسن تو جلوه‌گر ز اسما و صفات / روی تو نهان در تتق این جلوات
اندیشه کجا بکبریای تو رسد / هیهات ازین خیال فاسد هیهات