فیض کاشانی › رباعی شمارهٔ ۱۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

با وصل تو دست در کمر نتوان کرد / با درد فراق هم بسر نتوان کرد
چون چارهٔ کار غیر بی‌تابی نیست / جز ناله و آه بی‌اثر نتوان کرد