فیض کاشانی › رباعی شمارهٔ ۲۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

خود را بمحیط خطر انداز و مترس / سر در ره آن نگار در باز و مترس
بر سوختگان دست ندارد دوزخ / با آتش عشق دوست در ساز و مترس