فیض کاشانی › رباعی شمارهٔ ۲۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

با من بودی منت نمیدانستم / تا من بودی منت نمیدانستم
رفتم چه من ار میان ترا دانستم / با من بودی منت نمیدانستم