فیض کاشانی › توبه آدم و قبول آن| ” میراث‌دار ادب پارسی “
آدم قبول کرد و دگر توبه تازه کرد / از روی عجز و گفت که اغفر ذنوبنا
پس نام مصطفا به زبان راند و مرتضی / آنگاه نام فاطمه آن زبدة النسا
نام حسن بگفت و حسین و شمردشان / تا چارده تمام شد از آل مصطفا
حق نیز لطف کرد و نوازش نمود و باز / بودش به جای خویش و فزودش در اصطفا
آنچش ز راه برد هم آن راهبر شدش / زانجا که در دخالت از آنجا شدش دوا
کردش خلیفه خود و تعلیم او نمود / اسماش با مظاهر از عرش تا ثرا
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
