فیض کاشانی › شمارهٔ ۱۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

مژده وصل آن رفیع جناب / آمد از نزد حق به نص کتاب
می‏وزد از درش نسیم بهشت / بوی رحمان از این نفس دریاب‏
اینک اینک رسید وقت لقا / السرور، السرور، یا احباب
هاتف غیبم این پیام آورد / کابشروا بالقدوم یا اصحاب
قد دنا محضری بحضرتکم / هین برون آمدیم از جلباب
وقت آن شد که وصل ما گردد / مرهم زخم سینه‏های کباب‏
العجل، العجل، بلاء مهل / الحضور، الحضور، هان بشتاب