فیض کاشانی › شمارهٔ ۱۰۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

حاشا که من حدیث ثنای تو طی کنم / من لاف شوق می‏زنم این کار کی کنم
کو پیک صبح تا گله‏های شب فراق / با آن خجسته طلعت فرخنده پی کنم
مهدی کجاست تا همه محصول زهد و علم / در کار خدمت وی و اصحاب وی کنم
از نامه سیاه نترسم که روز حشر / با مهر اهلبیت صد این نامه طی کنم
تا زنده‏ام دم از نبی و آل می‏زنم / کی من حکایت جم و کاووس و کی کنم