چرا افسرده‌ای قدسی و دل‌گیر؟ / نظر بگشای، کشمیرست، کشمیر!
تماشا کن که هنگام تماشاست / خریدار متاع عین، اینجاست
زند مرغ چمن هر سو منادی / که فصل گل، بود ایام شادی
سر دیوارش از گل رشک چین است / سر سبزی که می‌گویند، این است
به جای سبزه، در دامان کهسار / کشیده سرو، سر بر چرخ دوّار
نوایی بلبلش در چنگ دارد / که در یک پرده صد آهنگ دارد
درختانش ز بس دارند آزرم / چنارش ساق خود پوشیده از شرم
گلش را یک به یک می‌بردمی نام / زبان را گر بقا می‌بود در کام