صفای بوستان صادق‌آباد / ز فیض صبح صادق می‌دهد یاد
درین باغ مبارک هرچه کشتند / به مهر جعفر صادق سرشتند
نهال جعفری با سرو هم‌دوش / زمینش در بنفشه گوش تا گوش
درین گلزار، چون بلبل ز مستی / کنند آتش‌پرستان گل‌پرستی
بنفشه پیش سروش در سجودست / ازان پیشانی‌اش دایم کبود است
بهشت تازه‌ای از نونهالان / اسیر نرگسش چشم غزالان
هوایش در کمال اعتدال است / نسیمش از تری، آب زلال است
نظر با این بهشت لایزالی / ارم را کی رسد صاحب‌کمالی؟
پی ترتیب این نورسته بستان / نهال از باغ خلد آورده رضوان
هوایش طرز سودا خوب داند / جوانی گر دهد، پیری ستاند
گلش را می‌پرستد باغ رضوان / تذرو قدس، سروش را ثناخوان
تذرو قدس، سروش را ثناخوان / تعریف باغ نسیم و باغ عیش‌آباد
نسیم فیض در باغ نسیم است / بهشتش از مریدان قدیم است
شود سبز از نم آن تازه گلشن / پر مرغ هوا، چون برگ سوسن
به شوخی سرو‌هایش نیزدستند / چو طفل مکتب آزادی‌پرستند
برای چیدن انگور از تاک / چنارش دست اندازد بر افلاک
همین بس وصف باغ عیش‌آباد / که داد عیش اینجا می‌توان داد