بهشت جاودانی نورباغ است / که این معموره را چشم و چراغ است
چنارش دست بر دل می‌گذارد / دماغ ناز سرو و گل ندارد
نباشد لاله را پیش گل آن حال / که پوشد از ته دل، جامه آل
کف تاکش مگر مغز خود افشرد؟ / که حسن پنجه خورشید را برد
شکسن شاخ را دل کی دهد بار؟ / هوا گو مومیایی را نگه دار
نسیمش کز رطوبت نیست خالی / شکسته شیشه بی‌اعتدالی
تعالی الله چه باغ دلپسندست / که از سروش قیمات‌ها بلندست
بود خاکش عبیر طره حور / ازین گلزار بادا چشم بد دور
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
