زهی صیدگاه شهنشاه دین / که صیاد دوران ندیدش قرین
چنین صیدگاهی برای شکار / ندیده‌ست صیدافکن روزگار
شکاری که در عرصه عالم است / همه جمع گردیده در پالم است
ز آهو در و دشت پر آنچنان / که گویی جهان گشته آهوستان
هوا عشرت‌افزا ز باد شمال / زمین نرگسستان ز چشم غزال
به عالم که دید این چنین صیدگاه؟ / که صیدش بود بیشتر از گیاه
درین صیدگه، با شتاب تمام / شهنشاه دین قبله خاص و عام
ز دنبال هم بی خطا و درنگ / بسی صید افکند با یک تفنگ
ز آهو که صید شهنشاه شد / شمارش دو افزون ز پنجاه شد
صدوچار نوبت در آن گیر و دار / ز مرکب فرود آمد و شد سوار
تماشای صیاد این صیدگاه / کند محو در چشم آهو نگاه
به راه است چشم غزالان چهار / که آید شهنشه به عزم شکار