انوری › غزل شمارهٔ ۱۱۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

حسن تو گر بر همین قرار بماند / قاعدهٔ عشق استوار بماند
از رخ تو گر بر این جمال بمانی / بس غزل تر که یادگار بماند
هر نفس از چرخ ماه را به تعجب / چشم در آن روی چون نگار بماند
بی‌تو مرا در کنارم ار بنمانی / خون دل و دیده در کنار بماند
از غم تو در دلم قرار نمانده‌ست / با غم تو در دلی قرار بماند