اقبال لاهوری › بدن وامانده و جانم در تک و پوست| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بدن وامانده و جانم در تک و پوست / سوی شهری که بطحا در ره اوست
تو باش اینجا و با خاصان بیامیز / که من دارم هوای منزل دوست