اقبال لاهوری › چه خوش صحرا که در وی کاروانها| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چه خوش صحرا که در وی کاروانها / درودی خواند و محمل براند
به ریگ گرم او آور سجودی / جبین را سوز تا داغی بماند