اقبال لاهوری › سراپا درد درمان ناپذیرم| ” میراث‌دار ادب پارسی “

سراپا درد درمان ناپذیرم / نپنداری زبون و زار و پیرم
هنوزم در کمانی میتوان راند / ز کیش ملتی افتاده پیرم