اقبال لاهوری › چمنها زان جنون ویرانه گردد| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چمنها زان جنون ویرانه گردد / که از هنگامه ها بیگانه گردد
ازن هوئی که افکندم درین شهر / جنون ماند ولی فرزانه گردد