اقبال لاهوری › پریشانم چو گرد ره گذاری| ” میراث‌دار ادب پارسی “

پریشانم چو گرد ره گذاری / که بر دوش هوا گیرد قراری
خوشا بختی و خرم روزگاری / که بیرونید از من شهسواری