اقبال لاهوری › ز پیوند تن و جانم چه پرسی| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ز پیوند تن و جانم چه پرسی / به دام چند و چون در می نیایم
دم آشفته ام در پیچ و تابم / چو از آغوش نی خیزم نوایم