اقبال لاهوری › ز انجم تا به انجم صد جهان بود| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ز انجم تا به انجم صد جهان بود / خرد هر جا که پر زد آسمان بود
ولیکن چون بخود نگریستم من / کران بیکران در من نهان بود