اقبال لاهوری › ز پیش من جهان رنگ و بو رفت| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ز پیش من جهان رنگ و بو رفت / زمین و آسمان و چار سو رفت
تو رفتی ای دل از هنگامهٔ او / و یا از خلوت آباد تو او رفت