اقبال لاهوری › نسیم صبح| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ز روی بحر و سر کوهسار می آیم / ولیک می نشناسم که از کجا خیزم
دهم به غمزده طایر پیام فصل بهار / ته نشیمن او سیم یاسمن ریزم
به سبزه غلتم و بر شاخ لاله می پیچم / که رنگ و بو ز مسامات او بر انگیزم
خمیده تا نشود شاخ او ز گردش من / به برگ لاله و گل نرم نرمک آویزم
چو شاعری ز غم عشق در خروش آید / نفس نفس به نوا های او در آمیزم