اقبال لاهوری › نفس شمار به پیچاک روزگار خودیم| ” میراث‌دار ادب پارسی “
نفس شمار به پیچاک روزگار خودیم / مثال بحر خروشیم و درکنار خودیم
اگرچه سطوت دریا امان بکس ندهد / بخلوت صدف او نگاهدار خودیم
ز جوهری که نهان است در طبیعت ما / مپرس صیرفیان را که ما عیار خودیم
نه از خرابهٔ ما کس خراج می خواهد / فقیر راه نشینیم و شهریار خودیم
درون سینهٔ ما دیگری چه بوالعجبی است / کرا خبر که توئی یا که ما دچار خودیم
گشای پرده ز تقدیر آدم خاکی / که ما به رهگذر تو در انتظار خودیم
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
