انوری › شمارهٔ ۱۱۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نیست یک تن در همه روی زمین / کو به نوعی از جهان فرسوده نیست
نیست بی‌غصه به گیتی هیچ کار / در زمانه هیچ شخص آسوده نیست
رنده می‌باید چنانک آید ز پیش / کار گیتی بر کسی پیموده نیست