انوری › شمارهٔ ۱۳۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هزار مدح شکر طعم وصف تو گفتم / کزو نگشت مرا تازه یک صبوح فتوح
برادرم که دو تن تاک را نهد نیرو / همی گسسته نگردد غبوق او ز صبوح
درست شد که دو تن تاک به ز صد ممدوح / یقین شدم که دو ممدوح به ز صد ممدوح