انوری › عزالدین نامی را ستایش کند| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای بزرگی که شد دل و رایت / حارس ملک دودهٔ سلجوق
متعجب بمانده بر گردون / در کمال علو تو عیوق
بوده در بذل و جود چون حاتم / گشته در عدل و داد چون فاروق
روز و شب در عبادت خالق / سال و ماه در رعایت مخلوق
نزهت‌افزای چون می صافی / مجلس‌آرای چون رخ معشوق
عز دین مر ترا لقب داده / سعد دین خواجهٔ اجل مرزوق